Psychologie: Fijn dat oerbrein!

  • Datum: 13 september 2017
  • Tekst: Joyce van Binsbergen
  • Leestijd: 3 min

Heb je je wel eens afgevraagd hoe het komt dat wij, vaak onbewust, zo ontzettend goed en snel in staat zijn om meteen te zeggen wat er allemaal fout ging op een dag? Of erger nog… wat er allemaal fout is aan een ander of onszelf? En waarom het veel meer moeite kost om je op de goede dingen focussen? Het antwoord ligt in een klein gedeelte in ons brein, dat eigenlijk nog stamt uit de prehistorie. Het heet je reptielenbrein.

Dit reptielenbrein kwam zo’n 500 miljoen jaren geleden tot stand. Het is verantwoordelijk voor het voortbestaan van je lichaam. Het regelt automatisch je ademhaling, bloedsomloop, hartslag en temperatuurregeling. Daarnaast zitten hier ook onze overlevingsinstincten (voeding) en onze voortplantingsdrang (seksueel gedrag). Het is het stukje van ons brein dat het snelst reageert. Vooral wanneer we stress hebben of onder druk staan, reageren we voornamelijk vanuit dit gedeelte van ons brein.

 

Aangezien je reptielenbrein ook verantwoordelijk is voor je overlevingsinstincten, is het constant bezig met het spotten van mogelijk gevaar zodat het de ogenblikkelijke opdracht geeft om op de vlucht te slaan, de freez toestand te hebben, of aan te vallen. De koppeling tussen waarneming en actie is extreem kort. Het scant dus continu de omgeving, op zoek naar mogelijkheden voor gevaar en voedsel en stelt zich automatische de vraag ‘moet ik iets doen in het behoud van mijn leven en mijn voortbestaan?’. Hierdoor ziet het dus veel sneller alles wat afwijkt en de gevaren die ons leven zouden kunnen bedreigen, dan de positieve goede dingen.

 

‘Ja leuk Joyce en wat heb ik daaraan?’, hoor ik je denken. Nou dat zal ik je vertellen. Dit oerbrein is op zich dus wel een handig ding, alleen ook hier en daar wat gedateerd in zijn werking. We worden tegenwoordig immers in Nederland over het algemeen niet meer opgegeten door een leeuw… Maar het goede nieuws is, dat we onszelf nieuwe automatismen aan kunnen leren, waardoor een ander gedeelte van het brein dat oppakt en uit blijft voeren.

Joyce van Binsbergen is personal coach én (alleenstaande) moeder en weet daarom als geen ander wat voor uitdagingen er op ons pad kunnen komen. Kinderen, relatie(s), carrière, sociale verplichtingen, huishouden, tijd voor jezelf… Hoe houden we al die ballen in de lucht? Joyce spreekt dagelijks vrouwen die hiermee worstelen en helpt hun een weg te vinden die voor hen werkt.

Om je een goed voorbeeld te geven: Toen mijn jongste dochter naar school ging, haalde ik haar altijd op uit school met in de auto de vraag: ‘Hoe was het vandaag?’ Tot mijn grote verbazing, en later zelfs ergernis, kwam er dan eerst altijd een heel verhaal over wat er die dag allemaal fout gegaan was, stom was geweest of wat ze niet goed kon. De ritjes van school naar huis werden er niet gezelliger op. Totdat ik op een dag mijn vraag veranderde in: ‘Wat was het leukste vandaag op school?’ Nou, daar moest ze even over nadenken, want die vraag was ze dus niet gewend. Na verloop van tijd wende ze aan de vraag en ging ze zich meer en meer richten op alle leuke en goede dingen die ze had gedaan. Het gevolg: haar zelfvertrouwen groeide, de ritjes in de auto werden een stuk leuker en ik had een blij kindje in huis.

 

Door jezelf elke avond de vraag te stellen, ‘wat ging er goed vandaag’, leer je je brein om minder gebruik te maken van dat oerbrein in gewone situaties. En ja; echt iedereen doet elke dag iets goeds, ook jij! Je zal echt een andere kijk op de wereld krijgen. Je zelfvertrouwen zal groeien, je zal meer voldoening en plezier uit de dag halen en je houdt 75% (dit is wetenschappelijk bewezen!) meer energie over om andere dingen te doen!

 

Kortom; focus op het positieve en groei van daar uit naar beter. Schrijf eens, bijvoorbeeld samen met je kind, een maand lang alle leuke en goede dingen van de dag op een papiertje en stop dit in je Happy Jar. En lees dan na een maand eens al deze briefjes terug. Ik ben benieuwd naar je reactie. Veel plezier!

Meer van Joyce:

Meer over de auteur: