Op de nadenkstoel?

  • Datum: 25 september 2019
  • Tekst: Evelien Erichsen
  • Illustratie: Evelien Erichsen

Daar stonden we dan. Ons zoontje van een en ik, in de achtertuin. Buitengesloten. Door onze andere zoon van vier en zijn vriendinnetje. Niet per ongeluk, maar expres.

Buitengesloten

Het begon allemaal met een smoesje om ons de tuin in te lokken en zodra we ver genoeg in de tuin stonden, hoorden we een doffe klap. Bam, daar knalde de schuifdeur dicht. En klik, daar ging de hendel omhoog. Op slot. Ik zag ze wat rommelen in keukenkastjes. Even later dansten de twee triomfantelijk met snoep achter de schuifdeur. Ik probeerde de grap ervan in te zien en riep dat ze de deur weer open konden maken. Een paar minuten werden tien. Ze gingen luid lachend naar boven, naar zijn kamer.

Schreeuwen als een hooligan

Het raam van de zolder stond open, dus schraapte ik mijn keel en mijn moed. Want wat een afgang! Nu wist de hele buurt dat mijn kleuter mij buitengesloten had. ‘Doe open!’ riep ik luid. Het leek effect te hebben, want even later kwam hij naar beneden. Ik liep al naar de deur, maar wat deed hij nu? Hij pakte zijn Trip Trap stoel, schoof ‘m naar het aanrecht en klom erop. Toch niet het kastje met snacks? Jawel, hij trok er een bakje met zoute nootjes uit, klom lachend omlaag en liep op zijn dooie gemak weg. Richting zijn kamer. Ik riep niet meer beschaafd, ik leek wel een hooligan. En het hielp geen fluit.

Over het tuinhek

Er zat niets anders op. Ik moest over ons tuinhek klimmen met mijn andere zoontje onder de arm. En hopen dat de buren thuis waren. Ik had geluk. Zo kon ik naar de straatzijde van ons huis komen en een reservesleutel ophalen bij andere buren die gelukkig ook thuis waren. Wat was gebeurd als ze allebei niet thuis waren geweest? Die twee kleuters hadden een fikkie kunnen stoken, van de trap kunnen vallen en nog meer van zulks ellende.

Op de nadenkstoel

Eenmaal weer in huis stiefelde ik de trap op naar zijn kamer. Daar lagen de snoeppapiertjes verkreukeld op de vloer tussen de zoute nootjes. Boos sprak ik ze toe en ze moesten van mij op de nadenkstoel. Het liefste had ik zijn vriendinnetje direct naar huis gestuurd, maar dat was geen optie. Ik had die middag beloofd om op te passen, dus ik ging ervan uit dat ze niet thuis waren. De stoel bleek geen succes. Achteraf logisch. Stop maar eens twee kleuters samen op zo’n stoel. Dat vinden ze eerder lollig dan een straf. Het zou nog een paar uur duren voordat zijn vriendinnetje opgehaald kon worden. Ik heb wel eens leukere middagen gehad. Vooral toen ik die avond erachter kwam dat ze op zolder de wc bril en spiegels met zeep onder gesmeerd hadden en bladzijden uit een nooit eerder gelezen kinderboekje waren gescheurd.

Verschillende opvoedmethoden

De ouders van het meisje schaamden zich. Maar het bleek ook dat we niet op een lijn lagen qua opvoeding. Zij geloofden in ieder geval niet in echt in bestraffen, wat ik juist heel graag wilde op dit moment. Als ik maar op een lijn zou liggen met mijn man. Dat zou nog best interessant worden. Twee mensen uit twee heel verschillende gezinnen. Welk invloed had dit op onze eigen opvoedideeën? Hoe zou dit uitpakken?

De straf

Die avond hebben wij besproken wat we zouden doen. Gelukkig was mijn man het met mij eens: Er moest een straf komen. Zijn vriendinnetje mocht het boekje plakken. Ons zoontje ging aan de slag met een spons en sop om de zeep te verwijderen. Ook kreeg hij gedurende twee weken niet het snoep dat hij had gepakt, mocht hij zijn vriendinnetje niet zien en niets meer kijken.

Een duidelijke link

De volgende dag kregen we de tip om een straf begrijpelijk te maken voor een kleiner kind. Het beste is een straf te bedenken met een duidelijke link naar het stoute gedrag. Dat hadden we deels toegepast met het schoonmaken. Maar om te zorgen dat hij dit nooit meer zou doen hebben we bedacht dat hij ook niets mocht kijken. Dat had niets te maken met zijn foute gedrag, maar maakte het meeste indruk. De wc en spiegels schoonmaken, zijn vriendinnetje niet zien en geen snoep vond hij namelijk helemaal niet erg.

Begrijpelijke duur

Ook bleek het beter om de lengte van de straf te veranderen. Het beste konden we voor een periode kiezen die het kind snapt. Zo hebben we de twee weken veranderd in vier dagen, omdat hij vier jaar oud is. Hij had geen idee hoe lang twee weken waren. Vier dagen begreep hij wel.

Straf noodzakelijk?

Een paar dagen later hebben mijn man en ik ’s avonds alles in rust op een rij gezet. Hoe reageren we op stout gedrag? En welk onderscheid maken we? Iemand knijpen is heel anders dan iemand buiten het huis sluiten. Gelukkig zijn we het vooralsnog erover eens dat kinderen best straf mogen krijgen als ze iets stouts doen. Wat als hij nooit straf krijgt en we nooit boos worden? Zal hij dan later problemen krijgen? Krijgt hij moeite met kritiek of mensen die boos zijn? Denkt hij dat hij met alles weg kan komen?

Op een lijn

Het voelt goed om op een lijn te liggen waarover we goed nagedacht hebben en die we echt samen hebben bepaald. Als de ene ouder strenger is dan de ander, loop je het risico dat kinderen een loopje met een ouder gaan nemen of ouders tegen elkaar uit gaan spelen. Natuurlijk zal die lijn, die grens, continue veranderen en meegroeien met ons en onze kinderen.

Consequent

We blijven het toejuichen dat kinderen hun grenzen gaan verkennen. Maar we stellen de grenzen waarbinnen onze kinderen dat kunnen doen. En daar zullen we consequent in moeten zijn. Ook als we moe zijn en het liefste stout gedrag even door de vingers willen zien. Die momenten zijn flink vermoeiend, maar we merken dat dit voor ons nu werkt en onze oudste veel beter luistert.

How 2 talk 2 kids

We kregen het boek How 2 talk 2 Kids als leestip. Van deze opvoedmethode bestaan meerdere boeken en workshops. De visie is het tegenovergestelde van straffen – belonen. Het legt de basis voor respectvol communiceren met jouw kind en het kind leren zelf oplossingen te bedenken en verantwoordelijkheid te nemen. Dit staat lijnrecht op wat we nu bedacht hebben, maar toch willen we het lezen. We willen tenslotte dat onze kinderen met respect de wereld en anderen benaderen. Dus willen we hen met hetzelfde respect benaderen. Wie weet krijgen we nog mooie nieuwe opvoedideeën erbij.

In onze columns zullen we onderwerpen aansnijden die spelen onder jonge ouders. Heb je suggesties voor interessante onderwerpen? Wil je reageren op onze columns? Wij horen graag van je. Mail ons op hello@pussycatandbird.com.

meer columns