Carita Salomé: “Óóóópen naar onder!”

  • Datum: 12 augustus 2016
  • Tekst: Evelien Erichsen

Carita Salomé is een van de meest opmerkelijke vrouwen binnen de bevallingscursussen. Ze geeft inmiddels 41 jaar haar zwangerschapscursussen in Amsterdam West, waar ze meer dan 32.000 vrouwen heeft begeleid.Daar zaten zelfs vrouwen bij die in de buik van hun moeder al in de studio kwamen. Haar boek ‘Duik in je weeën!’ is decennialang een hit. Wat maakt haar zo geliefd?
We bellen aan bij studio 7 aan de Nassaustraat. Carita begroet ons enthousiast. Energiek in het paars, haar lievelingskleur. Zojuist heeft ze twee uur lang les gegeven en de laatste twee zwangere meiden gaan al babbelend de deur uit. Twee van de tachtig vrouwen die Carita wekelijks in haar studio ontvangt. Ik volgde anderhalf jaar geleden haar cursus en Carita weet nog steeds mijn persoonlijke verhaal. Haar betrokkenheid is gelijk ook een van haar krachten. Ze heeft een ‘verhalengeheugen’, zoals ze dat zelf noemt.

We volgen haar de studio in; hoge ramen, houten vloer, veel licht en ruimte. Geen overbodige luxe met achttien tot twintig vrouwen per les. Voordat de les begint is het in deze serene ruimte net een kippenhok, maar het is stil zodra Carita binnenloopt en met haar kenmerkende Zeeuwse zangerige accent alle dames weer verwelkomt.

Carita
Van jouw boek is de 27ste druk gemaakt. Is er nog veel veranderd?

“Je moet af en toe met je tijd mee. Die zitbal is erbij gekomen. De kapsels zijn veranderd, evenals de kleding. De schaamhaarbossen waren te groot. De poezen moesten getrimd worden.”

Nog grinnikend gaan we zitten op een bal en een krukje, terwijl Carita ons een pepermuntbal aanbiedt uit een groot koekblik: “Die horen ook bij de cursus. Ik heb slechts een wc en met al die dames die zoveel plassen, ben ik met de thee maar gestopt.”

 Hoe waren de bevallingen van jouw eigen kinderen?
“De eerste keer beviel ik in het ziekenhuis vanwege een hoge bloeddruk. De tweede keer ben ik thuis bevallen met de baarkruk. Dus ik heb met beide scenario’s ervaring.”

Wat is jouw kijk op bevallen?
“Ik hoop dat iedereen de natuur zijn gang laat gaan en dat je bevalt op de plek waar jij het durft. Ik zegt niet dat je thuis moet bevallen, maar ga bevallen op de plek waar je het fijn vindt. Dan kan de oxytocine stromen.”

Hoe sta je er tegenover dat vrouwen steeds vaker kiezen voor ziekenhuisbevallingen?
“Het is jammer dat veel gezonde vrouwen niet meer thuis durven te bevallen. We zitten veel in het hoofd en minder in het lijf. We zijn eerder bang dat er iets mis kan gaan. Ook willen we, mede door pijnbestrijdingsmogelijkheden, geen pijn meer lijden. Ik hoop dat er weer een tijd komt dat de vrouwen zeggen: “Eerst mijn lijf het laten proberen.” Tien uur weeën met vordering en gebruik van pauzes, moet iedereen zonder pijnstilling aankunnen. Zorg voor een veilige omgeving. En als dat het ziekenhuis is, dan kom je vanzelf op de goede plek.”

“De vrouwen geven me de energie.

Het is een wisselwerking.”

Wat is de opzet van jouw cursus en boek?
“Ik geef zes lessen van twee uur en deze zijn gesplitst in drie delen, met elke les een ander onderwerp. Een keer over kraamhulp, over werk en kinderopvang, waar bevallen en waarom. Deel een bestaat uit kleine oefeningen gericht op je houding en tegen kleine klachtjes, Deel twee is gericht op spiergroepen die aan veranderingen onderhevig zijn: De bilspieren, de buikspieren, de bekkenbodem. Deel drie is gericht op de bevalling. Daarnaast is er overdag nog een partnerles van anderhalf uur.”

Wat is belangrijk bij jouw lessen?
“Ik vind het fijn om jou verstand van je lijf te geven. Ik herhaal veel, want de kracht van het doorvoelen zit ‘m in de herhaling. En je moet weten dat al die spiergroepen voor je hele leven zijn, niet alleen bij de bevalling. Je kunt iets aan de oefeningen hebben, ook als je een keizersnede krijgt. En de sfeer is heel belangrijk. De vrouwen geven me de energie. Het is een wisselwerking.”

Je staat bekend om jouw theatrale stem en oneliners, die bij veel vrouwen nog nagalmen tijdens de bevalling. Kun je voor ons jouw meest beroemde uitspraken oreren?
Ze ademt diep in en dan klinkt luid:

“Oóópen naar onder.

Hoe erger de pijn, hoe sterker de wee, des te meer er gebeurt.

Geen enkele wee is voor niets.

Iedere wee brengt me een stukje verder in mijn ontsluiting.

Iedere wee die geweest is, kan nóóit meer terugkomen.

Bij persen: Geef gas of je op een motor zit. Met die brede rugspieren. Middenrif vast.”

Je vraagt van alle cursisten het geboortekaartje en geboorteverhaal te sturen. Wat doe je daarmee?
“Ik bewaar de kaartjes een paar jaar. Als ik ze krijg gaan ze even op het prikbord en daarna in een mapje. En als de vrouwen op de terugkomdag met hun baby langskomen, kan iedereen van elkaar de kaartjes zien. Daarna gaan ze in de bak. Die bak staat hier dan bij de nieuwe cursisten, zodat ze ideeën kunnen opdoen.”

En de geboorteverhalen?
“De geboorteverhalen lees ik heel graag, maar ik bewaar ze nooit. Ik denk altijd: Dat heb ik mogen weten, daar leer ik van en w
at belangrijk is neem ik mee in mijn les.’’

Zijn er geboorteverhalen in het bijzonder die indruk hebben gemaakt?
“Iedereen is uniek en ik ben dolblij met elk verhaal. Laatst beviel iemand net na een les waarin ik had uitgelegd dat de persdrang kan beginnen met
het nodig-moeten-poepen- gevoel. De overgangsfase. Die baby gaat namelijk langs de poeperd. En die vrouw schreef in haar verslag; ‘ik moest heel nodig poepen en toen herinnerde ik wat je zei: Dat mag ik maar één keer zeggen.’ Dan vertel ik het toch niet voor niets. Het dringt door. Daar kan ik zó van genieten.’