Momspiration: Roos Rutjes

  • Datum: 24 maart 2017
  • Tekst: Evelien Erichsen

Eco styliste Roos Rutjes woont met haar kinderen Luuk (6) en Jacky (4) in Den Haag. Naast het creatief promoten van een duurzame & coole lifestyle, heeft het leven haar in nog meer opzichten bewust gemaakt.

Je bent ondernemer. Kun je hier iets meer over vertellen?
“Mijn passie is om op een creatieve manier een duurzamere lifestyle te promoten, waardoor het aantrekkelijk wordt voor consumenten in deze huidige samenleving andere keuzes te maken.”

 

En je hebt ook nog een partner in crime?
“Naast mijn werk als freelance eco styliste heb ik samen met Lisette Kreischer het mediastyling bureau Veggie in Pumps. We kennen elkaar van onze studie aan Artemis en delen dezelfde visie op duurzaamheid. We maken talloze producties op het gebied van food en boeken. Met als uitgangspunt dat we rekening houden met mens, dier en natuur. Zoals een fotostylingproductie voor The Dutch Weed Burger, gemaakt van zeewier. Stylingproducties zijn vaak erop gericht mensen lekker te maken voor nieuwe producten en het koopgedrag te stimuleren. Wij zijn erop gefocust om awareness te stimuleren.”

 

Je hebt ook een boek geschreven; voedselhorror.
“In 2008 studeerde ik af bij Artemis Styling academie als mediastylist richting duurzaamheid. Mijn afstudeerproject was ‘Voedselhorror’ waarin ik de waarheid achter onze voeding op een shockende manier liet zien: paginagrote foto’s van separatorvlees, plofkip, schildluis (roze koek), biggenleed, transport-ellende, ontbossing, ik kan nog uren doorgaan. Daarnaast liet ik alternatieven zien.”

Ben je eco in hart & nieren?
“Ja. Op gebied van voeding, kleding en materiaal en hopelijk ook opvoeding.”

 

Wat of wie heeft jou geïnspireerd om zo bewust te leven?
“Mijn moeder en haar horecabedrijf waar ik sinds mijn twaalfde tot eind twintigste veel heb gewerkt. Ze was altijd op zoek naar kwaliteit en had veel liefde voor goede voeding; vers, streekproduct en handgemaakt. Ze ging ook heel bewust met mensen om. Ze was kritisch, maar daarna liet ze hen echt toe in haar hart en privéleven.”

Leer je jouw kinderen om net zo bewust te eten?
“Ja, ik laat ze zo veel mogelijk de rijke plantaardige keuken zien en proeven. Van noten, zaden, granen, groente tot aan fruit, peulvruchten en zeewier. Bij hun vader, familie en vriendjes krijgen ze ook vis, vlees en zuivel. Ik probeer ze vooral alles uit te leggen. Mijn oudste zoon is gek op kippenpootjes. Ik kies dan wel voor biologisch en leg uit waarom. Maar ik dwing niets af. De kinderen zijn eigen wezens met een eigen visie. Toch blijft er wel iets hangen. Mijn jongste dochter vroeg laatst op een feestje: “Is dit een blije kip?””

 

Is dat lastig?
“Het is een uitdaging. Ik eet vegetarisch, veel plantaardig en veel biologisch. Hun vader is een bewuste alleseter. De kinderen krijgen van ons allebei iets mee en mogen zelf kiezen. Toen ze klein waren was ik er het meest, dus kon ik het gewoon bepalen. Nu met school, vriendjes, traktaties en snoepgoed wordt dat veel lastiger. Ik wil andere ouders niet mijn visie opleggen. Maar ik gebruik wel trucjes. Voordat ze naar een feestje gaan, prop ik ze vol met fruit. Ik blijf ze, naast brood, ook groente als lunch meegeven. Ook al eet de oudste het vaak niet. Ik zorg altijd dat ik biologische koek, granenrepen, pure chocola, naturel chips, gelatine- en suikervrij snoep in huis heb. Ik wil ze lekkernijen niet onthouden, al kost het me wel een vermogen.”

Heeft jouw moederschap jouw kijk op de wereld veranderd?
“Ik heb nu nog meer de behoefte om het hier op aarde een beetje netjes achter te laten.”

 

Kun je het moederschap goed combineren met jouw eigen bedrijf?
“Ja, vooral sinds de jongste ook naar school gaat. En met hun vader kan ik ook goed plannen.”

 

Is jullie onderlinge relatie veranderd na de geboorte van jullie dochter?
“Na de geboorte van Luuk hebben we een paar flinke klappen gehad. Mijn moeder is overleden tijdens mijn zwangerschap. Ze liet haar zaak achter aan mijn broer, zus en mij. De verbouwing van ons huis was nog maar net klaar. En toen kwam Luuk. Ik was zwaar overspannen in mijn lijf en hoofd, waardoor Lars de eerste maanden veel voor onze zoon heeft gezorgd. Het is mooi om te zien dat Luuk en Lars daardoor een hele sterke vader-zoon band hebben.”

En wat betekende deze zware start voor de band tussen jou en Luuk?
“Ik lag veel wakker ’s nachts en kon er het eerste half jaar niet genoeg voor hem zijn. Ik ging overcompenseren om goed te maken dat ik mezelf in het begin geen goede moeder vond. Kinderspel, therapie en focustraining hebben de band tussen mijn zoon en mij hersteld.”

 

Kun je iets meer vertellen over Kinderspel en Focus training?
“Ik moest terug gaan naar de basis, naar het oer gevoel, om de band weer op te pakken. Mijn trainer zei op een gegeven moment: “Heb je het wel gevierd toen Luuk geboren werd?” Ik begon over kraamvisites en een huisfeestje, waarop ze antwoordde: “Maar heb je gevierd dat hij welkom is in deze wereld?” Ik realiseerde me dat ik dit niet had gedaan. “Dan doe je dat nu. Je bakt een lekkere taart en gaat samen met Luuk vieren dat hij er is.” Dat hebben we gedaan. Wat hebben we gelachen! Hij was vijf jaar, vierde dat hij geboren werd en blies kaarsjes uit op een taart. Terwijl hij niet eens jarig was. Maar wat was hij dankbaar hiervoor. Hij deed daarna alsof hij uit een ei kroop en zei; “Ik ben weer geboren.” Dat was een nieuw begin voor Luuk en mij.”

Je vertelde dat jij en je man uit elkaar zijn. Wil je daar iets over kwijt?
“Tegen de tijd dat Jacky een jaar oud was, ging het botsen tussen ons. We wilden dingen van elkaar die we elkaar niet konden of wilden geven. We hadden absoluut geen ruzie, maar het was meer een soort onvrede. Nu zijn we erachter dat we ons allebei ontwikkelden, maar ieder een andere kant op. We zijn echt uit elkaar gegroeid.”

 

Als je nu terugkijkt, had je dit dan anders aangepakt?
“Sinds onze kinderen zijn we nooit meer samen weggeweest. Geen vakantie samen, zeer weinig avondjes uit. We lieten ons opslokken door de gezinsdraaimolen die start op het moment dat je een kindje krijgt. We durfden niet om hulp te vragen. Terwijl ik zeker weet dat mijn zus absoluut had opgepast, als ik vijf jaar geleden bij haar had aangeklopt. Aan een goede vriendin zie ik ook hoe het anders kan. Die gaat nog steeds regelmatig een avondje met haar vent uit. ‘Date night’ noemt ze dat. Maar dat besef had ik toen niet. Dat vind ik wel eens jammer. We zullen niet meer met zijn vieren eindigen, maar we blijven met elkaar verbonden en maken er werk van dat dit goed gebeurt!”

Wat is Lars voor een vader?
“Hij is een lieve man die gek is op zijn kinderen en een fervente surfer. We zijn nog maar een paar maanden uit elkaar, maar we blijven op goed niveau met elkaar en de kinderen omgaan.”

 

Welke les wil je jullie kinderen meegeven?
“Respect voor mens, milieu en dier. Ik wil ook meegeven dat gevoel er mag zijn, ook al is het boosheid. Het zijn pure emoties die ik niet wil onderdrukken, maar ik wil ze wel graag helpen hiermee om te gaan.”

 

Welke les hebben de kinderen jou geleerd?
“Zij geven mij mindfulness: Als de zon schijnt, willen ze naar het strand. Als de bloemen openstaan, willen ze ruiken. Als het heeft geregend, wil de oudste onder de boomstam naar wormen en pissebedden kijken.
Ze laten mij ruiken, zien en voelen op momenten die ik anders op de automatische piloot had ingevuld.”

Meer weten hoe Roos ecostyling fabulous maakt? Check dan haar website, het bedrijf Veggie in Pumps en haar boek Voedselhorror.

 

ROOS’ FAVORIETEN:
Kinderwinkel: Achtung baby, Frankey’s, H&M conscious, Grom Amsterdam, Petit Bateau, Tas-kaKindermerken: Mini Rodini, Frankey’s, tweedehands, Claesens ondergoed en pyjama. Familie vakantiebestemming: Tja.. vakantie. Dat doe ik bijna nooit. Vervoer: Openbaar vervoer. Onmisbare mom gadget: Mijn lady Leatherman zakmes. Handig met fruit snijden, splinters uithalen, nagels knippen. Gaat altijd mee. Bijvoorbeeld naar het strand en de speeltuin.

Roos' family film

Meer Momspirations