Momspiration: Esther Aidara-Schuller

  • Datum: 18 december 2016
  • Tekst: Pussycat and Bird

Esther Aidara-Schuller (38), psychologe, is getrouwd met Senegalese rapper en activist Dieylany Aidara, ook wel bekend als Djily Bagdad. Ze is zojuist bevallen van hun eerste zoon. Zelf woont ze in Amsterdam, maar haar man in Dakar, Senegal. Wij vroegen haar hoe het is om samen een kindje op te voeden in twee verschillende werelddelen.

 

Ten tijde van het interview is Esther nog hoogzwanger. We spraken af in San Blas, een permanente strandtent in Bloemendaal aan Zee. Het leek er wel Panama. Er was zelfs een echte papegaai, die dwars door ons gehele interview kraaide.

 

momspiration-esther-5

 

Djily woont in Senegal, jij in Amsterdam. Waarom hebben jullie ervoor gekozen niet samen te wonen?
“Natuurlijk is het heel fijn om veel bij elkaar te zijn, maar niet ten koste van alles. Ik wil niet dat hij alles opgeeft. Hij is rapper en  activist voor de sociaal maatschappelijk beweging Y’en a Marre (Fed up). Ze maken mensen bewust van hoe je een goede burger kunt zijn. Bijvoorbeeld dat je niet zomaar vuil op straat gooit en dat je je stemrecht gebruikt. Ze hebben een paar jaar geleden met hun beweging de president weten af te zetten. Ik zou het voor hem heel jammer vinden als hij definitief hierheen zou komen. Alle goede dingen die hij daar doet, kan hij dan niet meer doen. Maar ik wil zelf ook niet alles opgeven. Ik heb een eigen psychologie praktijk opgebouwd en ik heb het goed hier. De familie van Djily heeft een stenen huis, te eten en een auto. Maar niet veel meer. Dat zijn ze ook gewend. Dus je zult hem daar nooit over horen. Ik heb zelf ook niet zoveel nodig, maar wil niet met mijn kind in armoede wonen. Ik wil de vrijheid blijven houden om de dingen te doen wanneer ik daar behoefte aan heb, zoals reizen, cursussen, naar de film gaan.”

 

In wat voor opzicht heb je niet zoveel nodig?
“Ik vind het zó leuk om niet mee te gaan in de commercie die je vertelt wat je allemaal zou moeten kopen. Ik heb geen zwangerschapskleding gekocht, behalve sportleggings. Ik houd wel van die nuchterheid. Dat heb ik altijd al gehad. Het hoeft niet allemaal; je kunt ook met één handdoek overleven in plaats van tien. In Senegal heeft niemand een kinderwagen, commode of kinderbadje. En ze missen het ook niet. Het houdt me scherp en het voelt als een verrijking om op die manier in het leven te staan.”

 

Gaan jullie dat ook toepassen bij jullie kindje?
“Ja, waarom eigenlijk niet? Ik hoef niet een hele kast vol met speelgoed. Het zal erop neerkomen dat ik dan veel leen, recycle en doorgeef. Ik hoef niet alles aan te schaffen en te houden.” En lacht dan: “Past ook niet in mijn kleine huisje.”

 

Hoe vaak zien jullie elkaar op het moment?
“Acht maanden per jaar. Ik vind het lekker om op z’n tijd alleen te zijn. Dat past wel bij me. Al kan ik het me wel voorstellen dat het anders wordt als onze baby er is. Dan zal hij vaker en langer hier zijn. Hij is hier nu ook voor drie maanden.”

 

Zie je op tegen het reizen met een kind?
“Ik zie niet echt ergens tegenop. Iedereen vertelt me dat het anders wordt en moeilijker met een kind, maar dat moet ik nog ervaren. Misschien zie ik nu het meest op tegen ziektes, omdat ik een groep A- Streptokokken bacterie heb gehad tijdens mijn zwangerschap. De artsen hebben direct gehandeld en ik ben een aantal keer geopereerd. Ik weet niet of ik er nog zou zijn als ik in Dakar in een ziekenhuis had gelegen. Qua gezondheidszorg voel ik me veel veiliger hier in Nederland. Het lijkt me afschuwelijk als je met je kleintje in Senegal naar een ziekenhuis moet gaan.”

 

Momspiration - Esther

 

Hoeveel-talig voeden jullie hem op?
“Drietalig. Ik ga Nederlands praten, Djily zal hem Wolof (Senegalees) leren en als we samen zijn praten we Engels.”

 

Wat voor vader denk je dat hij zal worden?
“Een hele leuke vader. Zijn beste vriend heeft sinds een jaar een kindje. Dat kindje is dol op hem. Hij wil liever door Djily opgepakt worden, dan door zijn eigen vader. Ik denk dat hij een hele grappige vader wordt. Met zijn eigen vader maakt hij ook alleen maar lol. En hij zal streng zijn, in de goede zin. Dat heeft hij vanuit zijn cultuur meegekregen.”

 

Gaan ze in Senegal anders om met ouderschap?
“In Senegal zijn er Franse invloeden. Ouders geven regels mee; niet alles mag en nee blijft nee. En omdat in Senegal een kind ook van de hele gemeenschap is, spreekt iedereen andermans kinderen aan. Ook vreemden op straat. De kinderen moeten respect hebben voor de ouderen en je bent als ouder niet een vriendje van je kind. Ik heb het idee dat in Senegal door kinderen minder gejengeld en gezeurd wordt. Daarom heb ik French Children don’t throw food gelezen. Ik ben hier echt een voorstander van.”

 

schermafbeelding-2016-12-18-om-16-33-24

 

Hoe hebben jullie het georganiseerd rondom de geboorte en erna?
“Djily is hier nu drie maanden en na de bevalling zal hij ook nog twee maanden fulltime hier zijn. In maart, tijdens mijn verlof, ga ik met de baby naar Dakar. Op 1 mei begin ik weer met werken en dan gaat ons kindje twee dagen naar de kinderopvang en een dag naar mijn ouders. Dat mijn ouders gaan oppassen is meer uit noodzaak geboren.”

 

Waarom uit noodzaak?
“Ik krijg geen kinderopvangtoeslag omdat mijn man niet binnen de EU werkt. Daar was ik heel kwaad over. Maar we zijn getrouwd, dus op papier ben ik geen alleenstaande moeder en daarom krijg ik geen extra financiële ondersteuning.”

 

Zijn er nog meer dingen waar je tegenaan loopt als je man in Senegal woont en jij in Nederland?
“Je komt niet zo makkelijk Nederland binnen als je Afrikaans bent. Daardoor kunnen mijn schoonmoeder en zwager ons niet zomaar bezoeken. Djily kan wel makkelijker Nederland in, omdat hij regelmatig wordt uitgenodigd om te spreken in verband met zijn werkzaamheden als activist. Daarom krijgt ons kindje ook geen Senegalees paspoort. Dan komt hij nergens binnen.”

 

momspiration-esther-2

 

Wat willen jullie meegeven?
“Dat het een goed mens is; wees sociaal en help anderen. Dat is heel Senegalees. Ze hoeven er niet eens over na te denken om elkaar te helpen. Ook vind ik het heel fijn om mee te geven dat tegenslagen erbij horen, ook in deze maatschappij van de maakbaarheid. Ik wil hem zelfvertrouwen meegeven zodat hij niet in paniek zal raken als iets niet lukt, je pech hebt of verdriet. Dat hoort er allemaal bij.”

 

ESTHER’S FAVORIETEN:
Kinderwinkel: Daar ben ik nooit mee bezig geweest. Ik ga naar Teuntje als ik een cadeau nodig heb. | Must haves: Cheeky Wipes: milieuvriendelijke recyclebare billendoekjes. | Vakantiebestemming: Indonesië. Daar ging ik op mijn zeventiende voor het eerst heen en ik voelde me daar gelijk thuis. Hoe vaker ik daar kom, hoe sterker het wordt. De mensen zijn heel rustig en lief. | Vervoer: Ik woon op twee hoog en ik vind het maar gedoe met een kinderwagen. Daarom heb ik voor de eerste maanden alleen een draagdoek: de Babylonia Tricot – Slen.

 


 

Op de foto’s droeg Esther:

Beeld 1
Blouse: Astrid Elisee via OU.
Schoenen: Anniel via OU.

Beeld 2
Vest: Gypsetters via OU.
Schoenen: Anniel via OU.